ابو القاسم سلطانى
276
دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )
موارد مصرف ديگر : سابقا براى تهيه آبجو از آن استفاده مىكردهاند امروز از آن براى تهيه ليكورهاى تلخ ، كيكور Benedictine به كار مىرود . توجه : بايد توجه داشت كه مصرف بيش از اندازه آن به كليه آسيب مىرساند كه با استفراغ و احساس خفگى در شخص بروز مىنمايد . عوارض : سرگيجه ، استفراغ ، بىاشتهائى ، درماتيت موارد منع مصرف : آبستنى ، شيردهى ، كودكان و حاسيت نسبت به گياه Code - 1638 لوقاقنثا Cnicus tuberosus Roth گياهى است از خانواده Compositae كه ديوسكوريد آن را Leukakantha ناميده و به لوقاقنثا معرب شده است . وى مىنويسد : لوقاقنثا را " بوليفوناطن " " اسحاذا " " فلز " و لادانن نيز مىنامند ريشه آن به سعد شباهت دارد و بسيار تلخ مزه است ، جويدن آن درد دندان را تسكين مىدهد و خوردن سه قواناسات از پخته شده آن با شراب در درد پهلوى مزمن و سياتيك و سردى گوشت عضله سودمند مىباشد و عصاره آن نيز همين خاصيت را دارد . ( ترجمه از دياسقوريدوس م - 3 ص 247 ش 19 ) . Code - 1639 بادجان Cnidium monnieri Cuss گياهى است علفى ، معطر از فاميل Umbelliferae ، ساقه زاويهدار ، برگها مركب ، گل خوشهاى كه در نواحى مختلف چين و كشنشين كشت مىشود به چينى آن را She chuangzi مىنامند . قسمت قابل مصرف ميوه ، دانه و اسانس مىباشد . تركيبات شيميائى : اسانس محتوى پىنن ، كامفن ، برنيل Bornyl ، ايزووالرات و ايزوبورنئول Isoborneol مىباشد . تاريخچه : اولينبار در قرن اول ميلادى توسط شننونگ از آن نام برده شده و سپس در سال 1564 ميلادى شيزن Shizhen در كتاب Benaco gangmu آن را در زمره گياهان معطر تيره چتريان قرار داده است .